Main Content Area

Vasthouden

De hele wereld is nu even een grote bende, maar wel een grote saamhorige bende. En ik vind overal nog goed nieuws. Mijn humeur verbetert met elke vrolijke letter die ik lees. En zo ontdekte ik de silver lining van deze crisis...


Dit artikel maakt onderdeel uit van ons project #BlijfSchrijven.


Tekst: Liesbeth Meenink

Dat is even slikken. Dinsdagavond, Rutte heeft net gesproken. Zijn boodschap: een extra verlenging tot 20 mei. Ik krijg visioenen nóg een paar weken werken tussen de babyduplo en poezenknuffels, en breng mijn dochtertje maar snel naar bed. Ze ligt er nog geen vijf minuten in als ‘Goodnight Saigon’ van Billy Joel keihard door de straat schalt.

And we would all go down together.
Yes, we would all go down together.

Oké, dankjewel buurman. Een maand geleden klonk er nog een daverend applaus door de buurt, maar de stemming is blijkbaar omgeslagen. Ik ga daarom maar op zoek naar een positief tegengeluid. Niet voor de buurt – door snoeihard iets als ‘Staying Alive’ terug de straat in te knallen – maar gewoon voor mezelf. Ik ga op zoek naar goed nieuws over corona. Want echt, het ís er.

Lieve briefjes
Ik lees over een Italiaanse man van 101 jaar die al de Spaanse griep overleefde en nu herstelt van corona. Ik lees over kinderen in Ohio die naast hun huis een ‘drive-thru chat’ hebben gemaakt, voor eenzame mensen die om een praatje verlegen zitten. Ik zie een video van mensen die luid applaudisseren als hun buurvrouw naar haar werk in het ziekenhuis vertrekt. Groothandelaren die hun leftovers aan de voedselbank doneren. Docenten die zich een slag in de rondte werken om hun leerlingen bij de les houden. Lokale ondernemers die met creatieve plannen tóch wat omzet binnen weten te krijgen. Bomen die ineens volhangen met lieve briefjes. Stoepen die opgefleurd zijn door krijtgrage kinderen.

Het werkt. Mijn humeur verbetert met elke vrolijke letter die ik lees. Het maakt me niet eens uit waar het nieuws vandaan komt. Op dit moment is de hele wereld een grote bende, maar wel een grote saamhórige bende. In dat opzicht klopt één woordje uit dat nummer van Billy Joel wél: ‘together’. Het is de silver lining van de coronacrisis.

Gekke vondsten
Dat wordt nog maar eens onderstreept als de volgende middag de deurbel gaat. Daar staat mijn beste vriendin, netjes op 1,5 meter afstand. Ze heeft een bosje tulpen voor de drempel gelegd. Zomaar – maar ook weer niet zomaar. Ze kocht een hele partij op bij een overbetulpte kweker en brengt de bosjes nu rond bij vrienden en familie. Daarmee bezorgt ze niet alleen mij, maar ook hem een fleurige dag.



Dat omkijken naar elkaar, ik hou ervan. Een boodschapje voor de buurvrouw, een extra kaartje sturen naar je oma, wat vaker eten bestellen om je lokale favoriete restaurant te steunen. Het is heel bijzonder om te zien hoe we, nu we van elkaar verwijderd zijn, ons juist op zóveel manieren met elkaar verbinden. Explicieter dan ooit, en op duizend-en-één manieren. Door onze waardering uit te spreken, door alles te delen wat er maar te delen valt, via gekke creatieve vondsten en hartverwarmende initiatieven. Hopelijk laten we dat niet los – als we elkaar weer mogen vasthouden.
--
Geplaatst op 16-04-2020